Terapia pedagogiczna – (tzw. pedagoterapia) to świadome i celowe oddziaływanie na podmiot wychowania za pomocą metod i technik zmierzających do przywrócenia pożądanych cech osobowo -poznawczych w obrębie motywacji oraz emocji edukacyjnej. Jest to również oddziaływanie za pomocą środków psycho-pedagogicznych na przyczyny i przejawy trudności w edukacji tj.: nabywaniu, przyswajaniu wszechstronnej wiedzy i posługiwaniu się nią w życiu społecznym.
Pedagoterapia ma na celu przywracanie powodzenia edukacyjnego poprzez reedukację i stanowi specjalną interwencję pedagogiczną, zmierzającą do przywrócenia określonych norm społecznych cech zachowania edukacyjnego, jako postawy celującej w rozwoju umysłowym człowieka. Terapia pedagogiczna jako re-wychowanie pozytywnych zmian w obrębie sfer: poznawczej i emocjonalno – motywacyjnej a także osobowości w strukturze umiejętności nabywania wiedzy ogólnej przez podmiot oddziaływań terapeutycznych.
Cele terapii pedagogicznej
Celem terapii pedagogicznej jest przywrócenie możliwości rozwoju umysłowego do normatywu społecznego, podmiotom z deficytami edukacyjnymi na miarę ich możliwości psychosomatycznych, poprzez:
stymulowanie rozwoju dzieci i młodzieży – jest to cel nadrzędny;
stymulowanie i usprawnianie rozwoju funkcji psycho – motorycznych
wyrównywanie braków w wiedzy i praktycznych umiejętnościach manualnych,
eliminowanie niepowodzeń edukacyjnych poprzez różne metody i techniki
eliminowanie niepowodzeń emocjonalno – społecznych i ich konsekwencji.

HIPOTERAPIA

Hipoterapia jest to ukierunkowane działanie terapeutyczne mające służyć poprawie funkcjonowania człowieka w sferach fizycznej, emocjonalnej, poznawczej i/lub społecznej, podczas którego, specjalnie przygotowany koń, stanowi integralną część procesu terapeutycznego. Realizowana jest przez wykwalifikowanego hipoterapeutę zgodnie z zaleceniami lekarza kierującego na hipoterapię i we współpracy z innymi specjalistami prowadzącymi danego pacjenta.

ODDZIAŁYWANIE HIPOTERAPII

1. Sfera fizyczna – podnoszenie ogólnej sprawności, normalizacja napięcia mięśniowego;
torowanie prawidłowego wzorca chodu; poprawa koordynacyjnych zdolności motorycznych,
głównie równowagi i poczucia rytmu; poprawa orientacji w przestrzeni i schemacie
własnego ciała; stymulacja i normalizacja czucia głębokiego oraz powierzchniowego.
2. Sfera emocjonalno – motywacyjna – wzrost motywacji i akceptacji procesu
terapeutycznego; zwiększenie poczucia własnej wartości; zmniejszenie zaburzeń
3. Sfera poznawcza – stymulacja odbioru wrażeń zmysłowych; poprawa percepcji
wzrokowej i słuchowej; stymulacja uwagi, pamięci, myślenia, mowy; nabywanie i
rozwijanie nowych umiejętności.
4. Sfera społeczna – aktywizacja psychospołeczna; rozwijanie pozytywnych relacji

FORMY HIPOTERAPII
Fizjoterapia na koniu – gimnastyka lecznicza na koniu poruszającym się stępem, mająca na celu usprawnienie ruchowe; prowadzona przez fizjoterapeutę lub pod jego kierunkiem. Psychopedagogiczna jazda konna i woltyżerka – zespół działań jeździeckich, pedagogicznych i psychologicznych podejmowanych w celu usprawnienia intelektualnego, poznawczego, emocjonalnego i fizycznego; prowadzona przez psychologa, pedagoga, terapeutę zajęciowego lub pod ich
Terapia kontaktem z koniem – celem terapii jest nawiązanie 
kontaktu pacjenta ze zwierzęciem, z otaczającym środowiskiem, wreszcie z innymi ludźmi, jej istotą jest kontakt pacjenta z koniem, stworzenie sytuacji terapeutycznej, a nie samo dosiadanie konia; prowadzona przez psychologa, pedagoga, lekarza psychiatrę lub pod ich kierunkiem. Ponadto wyróżnia się jazdę konną dla osób niepełnosprawnych (rekreacyjną i sportową), która nie stanowi części hipoterapii, ale jest z nią ściśle związana i może mieć aspekt terapeutyczny.

Grupa Wsparcia

Grupa wsparcia dla rodzeństwa dzieci z diagnozą autyzmu lub całościowych zaburzeń rozwoju.
Spotkania prowadzą psycholodzy-terapeuci, pracujący na co dzień z dziećmi z autyzmem i zaburzeniami pokrewnymi. Pomaga dzieciom rozpoznawać różne emocje pojawiające się w związku z niepełnosprawnością rodzeństwa oraz pokazuje sposoby radzenia sobie z nimi. Zajęcia mają charakter warsztatowy a ich celem jest: Uczestnicy mają możliwość przyjrzenia się własnym potrzebom, wyrażenia swoich emocji oraz nabycia umiejętności adekwatnego rozwiązywania problemów w środowisku rodzinnym.
Ponieważ po każdym bloku zajęć odbywają się spotkania integrujące o charakterze zajęć twórczych, plastycznych i i kulinarnych, uczestnicy grupy będą mieć także okazję do poznania się poprzez wspólne spędzanie czasu i zabawę.

Cena: koszt zajęć zależy od liczby uczestników- od 30 do 50zł. (Zajęcia rozpoczną się kiedy zbierze się grupa co najmniej 4 osób).
Czas zajęć: czas trwania jednego bloku zajęć zależy od uczestników i tempa pracy całej grupy. Przybliżony czas trwania zajęć z jednego bloku to 4-8 warsztatów. Jednorazowe zajęcia trwają 1,5h.

Proponowane tematy zajęć:
I. Niepełnosprawność mojego brata/siostry
1. Co oznacza dla mnie niepełnosprawność mojego brata/siostry?
• omówienie objawów zaburzeń z perspektywy uczestników grupy.
• na czym polega niepełnosprawność rodzeństwa?
• z jakimi objawami/zachowaniami rodzeństwa jest mi najtrudniej?
• z czego wynikają wymienione objawy/zachowania?
• Podsumowanie
• Zajęcia integracyjne po 1 bloku zajęć:
Warsztaty „kulinarne” dla uczestników grupy.
2. Jak czuje mój brat/siostra
• Sensoryczna symulacja objawów – odczuwanie zaburzeń sensorycznych „na własnej skórze”.
– zastosowanie przedmiotów i narzędzi terapii integracji sensorycznej w celu przybliżenia uczestnikom sposobu odczuwania i odbierania bodźców przez niepełnosprawne rodzeństwo (np. pisanie w gumowych rękawiczkach…..)
• Omówienie doświadczenia i próba przyjęcia perspektywy widzenia świata przez rodzeństwo
• Podsuwanie:
• Zajęcia integracyjne po 2 bloku:
Zajęcia plastyczne połączone z technikami twórczego rozwoju
II. Myślę więc czuję
• Omówienie sytuacji, w których odczuwamy emocje pozytywne i negatywne w środowisku rodzinnym.
• Nazywanie różnych emocji i określanie ich przyczyny.
• Rozpoznawanie emocji na poziomie myślenia, odczuwania i zachowania
– wychwytywanie myśli automatycznych
– wpływ myśli na emocje
– sposoby myślenia o sobie i o rodzinie.
– nazywanie błędów w myśleniu o sobie i innych
– omówienie zniekształceń poznawczych na podstawie doświadczeń uczestników.
• Podsumowanie
• Zajęcia integracyjne po 3 bloku:
Zajęcia ruchowe połączone z technikami treningu interpersonalnego.
III. Sposoby radzenia sobie z trudnymi emocjami
• Mówienie o własnych emocjach w kontekście życia rodzinnego
• Wyrażanie własnych potrzeb w rodzinie.
– umiejętność komunikowanie własnych potrzeb i emocji rodzicom
• Trening rozwiązywanie problemów.
• Podsumowanie
• Zajęcia integracyjne :
Trening relaksacyjny- techniki relaksacji neuromięśniowej.